دوازدهم ژوئن روز جهانی لغو کار کودک مبارک!

 

بدون جنبش اجتماعی و حضور زنده و پویا در جامعه، پیشرفت غیرممکن است.

 

دوستان، همکاران و کودک دوستان، قبل از هر چیز روز جهانی لغو کار کودک بر همهی شما که دل کودکیتان هنوز میتپد، یا دلتان برای کودکان و دفاع از حق کودکیشان میتپد، مبارک!

سیزده سال پیش در چنین روزی، من از همین جایی که الان نشستهام، شاهد یکی از زیباترین صحنههای مبارزاتی جهان معاصر از منظر طبقهی کارگر بودم. آن روز افتخار همگامی با نمایندگان کودکان کار جهان و رژهی اعتراضی آنها برای لغو کار کودک را داشتم؛ آن روز نه تنها سالن بزرگ اجتماعات سازمان جهانی کار زیر قدمهای کوچک، اما پُر توان کودکان کار که همصدا فریاد میزدند: "بسه دیگه استثمار، بسه دیگه دستهای زخمی از کار؛ کودکان تحصیل میخواهند و آزادی!" لرزید، بلکه دل میلیونها انسان هم در سراسر جهان به خروش افتاد!

امروز اما زمین چمن و سالن اجتماعات از فریادهای رسا و حقطلبانهی کودکان خالی بود، حتی برنامهی محدود یادبود "آی ال او" به مناسبت آن روز عزیز و فراموش نشدنی هم به هزار و یک دلیل برگزار نشد! و دل من، همچون دل هر فعال دیگر دفاع از حق کودکی، به شدت گرفت. در طول این چند روز، در این جا، دیدن لخ والساهای سفید و سیاه و زردپوست، تلاش برای از محتوای مبارزاتی خالی کردن امر لغو کار کودک و حقوق انسانی، به شدت آزار دهنده بود. تنها تسکین این آزار، همصحبتی با تعداد اندکی از کارگران پیشرو و معترض حاضر در این اجلاس بود.

امروز در شرایطی روز جهانی لغو کار کودک و خاطرهی رژهی جهانی نمایندگان کودکان کار جهان را گرامی میداریم، که علیرغم پیشرفتهایی در تقلیل تعداد کودکان کار و به ویژه بردگان قرض، در کشور ایران شاهد سیر صعودی به انقیاد کشیده شدن کودکان و استثمار جثههای نحیف آنها هستیم. طرح "استاد - شاگردی" که مدتی است به مرحلهی اجرا در آمده، چیزی جز بردگی آشکار کودکان کار نیست؛ خرید و فروش کودکان نیز به سادگی صورت میگیرد؛ و اینها مشتی نمونهی خروار از بی حقوقی مطلق کودکان در ایران تحت جمهوری اسلامی سرمایه است.

وقتی برای سکوت نمانده است. کودکان ما استثمار میشوند، خرید و فروش میشوند، طعمهی باندهای قاچاق میشوند، در صنعت سکس به کار گرفته میشوند و... قصهی پُر غصهای که همچنان تداوم مییابد. باید کاری کرد! در گرامیداشت یاد و خاطرهی عزیز کودکانی که زیر چرخ دندههای استثمار و قوانین کودک آزار در ایران خُرد میشوند و جان عزیز میکاهند، نه یک دقیقه سکوت، که فریاد اعتراض بی وقفه لازم است.

با ما همصدا شوید، به کمپین لغو قوانین کودکآزار در ایران بپیوندید. بیایید همصدا فریاد بزنیم:

"یک، دو، سه، رنج و کار بسه، بچهها همه سوی مدرسه!"

 

به امید همقدمی شما در رژه علیه کودکآزاری در ایران

سوسن بهار

دوازدهم ژوئن 2014 - ژنو